ਕਿਸਦੀ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਹੈ ? ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਲੈ ਚਲੋ ਅੰਦਰ ਚਿਖਾ (ਚਿਤਾ) ਦੇ ਦੁਆਲੇ! (ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਬੋਲਿਆ)ਭੋਲਾ ਸਿੰਘ : ਰੁਕੋ ! ਅਜੇ ਪੰਡਿਤ ਜੀ ਆ ਰਹੇ ਨੇ ! ਇਹ ਕੱਚਾ ਘੜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਗਵਾਇਆ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਭੰਨ ਕੇ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਚਲਣਾ ਹੈ !(ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਕੁਝ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਓਹ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਿਆ; ਕਿਓਂਕਿ ਓਹ ਹਰਦੀਪ ਸਿੰਘ (ਮੁਰਦੇ) ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਜਿਆਦਾ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ !)ਪੰਡਿਤ ਜੀ ਨੇ ਆ ਕੇ ਘੜਾ ਤੁੜਵਾਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਲਾਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਨਾਲ ਵੱਗਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਘਾਟ ਤੇ ਡੁਬਕੀ ਲਗਵਾਉਣ ਲਈ ਲੈ ਜਾਈ ਗਈ ! (ਕੁਲਦੀਪ ਹੈਰਾਨ ਸੀ, ਕਿਓਂਕਿ ਘਰੋਂ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਨੁਆ ਕੇ ਹੀ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਇਹ ਦੁਬਾਰਾ ਇਸਨਾਨ ਕਿਓਂ ?)ਖੈਰ, ਲਕੜਾਂ ਆ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਗੁਰੁਦੁਆਰੇ ਤੋਂ ਆਏ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਨਾਲ ਨਾਲ ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਪਾਠ ਪੜ ਰਹੇ ਸਨ ! ਲਾਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਚਿਖਾ ਤੇ ਰਖਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਾਂ ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਨੇ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਬੰਨੀ ਹੋਈ ਰੱਸੀ ਕੱਟਣ ਲਈ ਚਾਕੂ (ਜੋ ਦੇਸੀ ਘਿਓ ਦਾ ਡੱਬਾ ਖੋਲਣ ਲਈ ਪਇਆ ਸੀ) ਚੁੱਕ ਲਿਆ ! ਇਤਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਭੋਲਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ !