ਚੁੱਪ ਨੂੰ ਮਾਈਕ ! (ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ)
ਸੁਖਦੇਵ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇ ਸਨ।
ਗੱਲ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨੀ ਸੀ ਕਿ ਸੁਖਦੇਵ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਮੰਗਣੇ ਤੋਂ ਗੁਰਦੇਵ ਅਚਾਨਕ ਉੱਠ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਤਬੀਅਤ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਸੁਖਦੇਵ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਮਿੱਤਰ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਕੇ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਜੱਗੇ ਨੇ ਬਾਕੀ ਕਮੀ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਜੱਗਾ ਨੇ ਸੁਖਦੇਵ ਨੂੰ ਕਿਹਾ : ਗੁਰਦੇਵ ਆਖਦਾ ਸੀ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਉਸ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਸ ਨੇ ਗੁਰਦੇਵ ਨੂੰ ਕਿਹਾ : ਸੁਖਦੇਵ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਦੋਵੇਂ ਦੋਸਤ ਚੁੱਪ ਰਹੇ ਅਤੇ ਜੱਗੇ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਸੁਖਦੇਵ ਦੀ ਮਾਤਾ ਤੇਜ ਕੌਰ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ।
ਤੇਜ ਕੌਰ : ਗੁਰਦੇਵ, ਤੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੰਗਣੇ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈ?
ਗੁਰਦੇਵ : ਨਹੀਂ ਬੇਬੇ! ਮੈਂ ਤਾਂ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਤੇਜ ਕੌਰ : ਸੁਖਦੇਵ, ਤੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਗੁਰਦੇਵ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ?
ਸੁਖਦੇਵ : ਮੈਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ!
ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਪੋਤਾ ਅਮਨ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ—
ਅਮਨ : ਫਿਰ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਕਿਸ ਨੇ ਕਹੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਬੋਲਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਬੈਠੇ?
ਦੋਵੇਂ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ।
ਸੁਖਦੇਵ : ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, ਇਹ ਆਪ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ।
ਗੁਰਦੇਵ : ਤੇ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਖਦੇਵ ਹੀ ਪੁੱਛੇਗਾ।
ਤੇਜ ਕੌਰ : ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਚੁੱਪ ਰਹੇ ਤਾਂ ਗ਼ਲਤਫ਼ਹਿਮੀ ਨੂੰ ਮਾਈਕ ਮਿਲ ਗਿਆ! ਇੱਕ ਨੇ ਉਹ ਸੁਣ ਲਿਆ ਜੋ ਦੂਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੇ ਉਸ ਗੱਲ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਕਰ ਲਿਆ ਜੋ ਕਦੇ ਹੋਈ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਂ ਅਜਿਹੀ ਫ਼ਿਲਮ ਰਿਲੀਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ!
ਦੋਵੇਂ ਦੋਸਤ ਬੇਬੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹੱਸ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਭੁੱਲ ਮੰਨੀ ਅਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਲਿਆ।
Leave a Comment